wiesz
co lubią przedmioty
łóżko i lustro
lubią wspomnienia
kiedy je mają
zaczynają istnieć
nie jako rzeczy
ale jako miejsca
nasze
łóżko pamięta
fragmenciki
twojego–mojego ciała
pamięta też
pierwszy raz
ma tyle kształtów
ile razy byliśmy w nim
nigdy jednego kształtu-nas
zawsze ten nasz jest
lekko inny
lustro
nie zabiera nam
naszych twarzy
ono sobie
zbiera chwile
w których ktoś
ty-ja-my
zatrzymujemy się przed nim
na sekundę dłużej niż trzeba
a czasem właśnie tyle
trzeba
przedmioty mają wspomnienia
nie-samotne i samotne
jedne drugich nie wypierają
dobrze się
w tej pamięci przedmiotowej
układają
nie walczą nie rywalizują
samotne i nie-samotne
leżą obok siebie
jak dwie dłonie
które już
wszystko o sobie wiedzą
przedmioty lubią
wspominać
gdy wspominają
łóżko mięknie
lustro głębieje
wiedzą że bez tego
byłyby tylko meblem i szkłem
a my
my kim byśmy byli
bez wspomnień i marzeń
nas-o nas