nie musisz
nie musisz mi mówić,
że się boisz
i czego się boisz.
widzę to
w napięciu ramion,
w tym, jak oddech
szuka dla siebie miejsca.
jestem.
nie pytam.
nie poprawiam.
nie tłumaczę świata.
zbieram strach
który ciężki
i odkładam go
poza ciebie
biorę wątpliwości.
wszystkie.
te nazwane
i te, których jeszcze
nie umiesz wypowiedzieć.
to nie jest heroizm.
to jest moja za ciebie
odpowiedzialność.
jestem spokojem,
który nie ucieka,
gdy robi się gęsto.
jestem ciszą,
która wie,
kiedy trzeba zostać.
wystarczy, że jesteś przy mnie.
resztę zrobię ja.
możesz się oprzeć.
możesz zniknąć na chwilę.
możesz być słaba.
ja wtedy
nie zmięknę.
stoję.
i świat, właśnie wtedy
na moment,
przestaje cię dotykać
w słabe twoje miejsca.
wystarczy, że jestem.
i robi się bezpiecznie.
zawsze.